NASZ BLOG

W październiku, a właściwie w listopadzie 1917 roku oblicze świata uległo zmianie, której konsekwencje okazały się zgubne dla milionów istnień ludzkich. Do władzy w Rosji doszła komunistyczna hołota, aby wkrótce dokonać zwrotu w historii. Rozpoczął się w ten sposób morderczy cykl karkołomnych prób wprowadzania w życie schizofrenicznych idei Marksa, lecz powody dzięki którym było to możliwe nie miały bynajmniej charakteru ideologicznego.

W wyniku poważnych napięć na arenie międzynarodowej oraz agresywnym działaniom Niemiec, w roku 1914 wybuchła I wojna światowa, zwana wielkim kataklizmem. Wg założeń koncepcji wojny błyskawicznej konflikt miał trwać kilka tygodni, a wyruszający na bój żołnierze odczuwali raczej chęć przeżycia przygody niż lęk przed śmiercią. Rzeczywistość znów spłatała figla buńczucznym generałom i konflikt przerodził się w beznadziejną wojnę pozycyjną, bez szans na szybkie rozstrzygnięcie. W bitwach pod Marną, Sommą i Verdun ginęło po kilkaset tysięcy ludzi, a zdobycze nie przekraczały kilkunastu kilometrów linii frontu dla zwycięskiej strony. Bardziej przebiegli Niemcy wiedzieli, że bez oryginalnego rozwiązania, swego rodzaju rzutu na taśmę i zuchwałego przedsięwzięcia ich los będzie godny pożałowania. Społeczeństwo miało już dość racjonowania żywności, kompromitacji na froncie oraz rozkopywania miast w celu wydobywania rur wodociągowych do produkcji armat.

Niemieckie służby specjalne opracowały plan polepszenia pozycji swego kraju poprzez wyeliminowanie przeciwnika. W owym czasie zasoby cesarskiej Rosji były tak wielkie, że państwa centralne nawet nie mogły marzyć o jej pokonaniu. Było rzeczą oczywistą, że perspektywa wystąpienia Rosji z ententy znacząco zmieni układ sił w prowadzonej wojnie. W swojej grze wykorzystali dwie kluczowe osoby – Rasputina i Lenina. Pierwszy z nich podawał się za Syberyjskiego mnicha, a uznanie na dworze cara Mikołaja II zdobył dzięki zdolności powstrzymywania objawów hemofilii carewicza Aleksego. Wkrótce Rasputin nie zadowalał się tylko poważaniem całego dworu, lecz domagał się wpływu na decyzje militarne w prowadzonej wojnie. Skutki tego były dla Rosji opłakane. Kolejne kompromitujące porażki i niepowetowane straty w ludziach i sprzęcie kazały bić na alarm. Autorytet cara gwałtownie spadał, tak że kiedy w lutym (marcu) 1917 roku miały miejsce poważne antycarskie i prokomunistyczne zamieszki zwane rewolucją lutową służby bezpieczeństwa specjalnie nie interweniowały, z żołnierze garnizonów porządkowych nawet przyłączali się do protestującego tłumu. Aby przerwać żałosną tragifarsę związaną z osobą Rasputina grupa spiskowców postanowiła pozbawić go życia, co jednak nie należało do łatwych zadań. Wg niektórych źródeł został on otruty, postrzelony, pobity i utopiony aby zginąć wreszcie w wodach Newy. Wcześniej jednak napisał list do cara z przepowiednia dotyczącą terminu jego detronizacji i smierci.

Po rewolucji lutowej ruch komunistyczny w Rosji był rozbity i totalnie skłócony. Brakowało w nim charyzmatycznego przywódcy, który poprowadziłby robotników do zwycięstwa. W tym czasie Włodzimierz Lenin przebywał na emigracji w Szwajcarii, gdzie zainteresowały się nim niemieckie służby specjalne. Otrzymał on od nich środki na sfinansowanie rewolucji i w zaplombowanym pociągu udał się do Petersburga, gdzie dotarł w kwietniu 1917 roku. Wkrótce ogłosił tzw. tezy kwietniowe, które nie wzbudziły entuzjazmu komunistów, a Lenin wręcz został wyśmiany jako niepoprawny radykał. Trzeba bowiem pamiętać, że ruch komunistyczny dzielił się na dwa główne nurty – bolszewików i mienszewików. Co ciekawe trzon obu tych ruchów stanowili komuniści pochodzenia żydowskiego. Żydowska organizacja Bund o poglądach antysyjonistycznych wspierała szczególnie ruch mienszewików, jednak bolszewik Lenin był również Żydem. Można wręcz zaryzykować stwierdzenie, że większość, jeśli nie wszyscy ideolodzy socjalizmu byli pochodzenia żydowskiego. Od Ferdynanda Lasalle poprzez Marksa (syna rabina) Engelsa, Lenina, Trockiego, Radka, Swierdłowa i Bernsteina wszyscy byli Żydami. Jakub Swierdłow nadzorował ponadto egzekucję rodziny carskiej w lipcu 1918 roku, za co następnie miasto Jekaterymburg zostało przemianowane na Swierdłowsk. Przepowiednia Rasputina sprawdziła się i można tylko domniemywać czy była metefizycznym proroctwem czy raczej ujawnieniem informacji o planowanych działaniach służb.

Żydzi mieli szczególne interesy w tym aby przejąć władzę w Rosji, można więc powiedzieć, że cała rewolucja bolszewicka była kolejnym tworem germańsko-żydowskim. Car prowadził zdecydowanie antysemicką politykę, czego dowodem było np. spreparowanie tzw. Protokołów Mędrców Syjonu, czy prowokowanie pogromów. Na terenach Rosji oraz Polski wykształcił się szczególny rodzaj Żydów, najbardziej nie lubiani „Ostjuden”, mieszkający w wyizolowanych osadach – sztetlach. To właśnie dlatego Żydzi poparli antycarskie rozruchy z 1905 roku będące próbą generalną przed ostatecznym przejęciem władzy. Dodatkowo wsparciem finansowym służyli żydowscy bankierzy z Wall Street w Nowym Yorku, który dopiero co odebrał Warszawie tytuł największego żydowskiego azylu w świecie. Te same środowiska zawiedzione komunizmem sfinansują później dojście do władzy Hitlera w Niemczech oraz będą czerpać zyski z holocaustu.

Nie mniej jednak po obaleniu nieudolnego Rządu Tymczasowego bolszewicy rozpędzili demokratycznie wybraną Konstytuantę, w której zdobyli jedynie 25% głosów i powołali Nadzwyczajną Komisję Do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem, na której czele stanął polski szlachcic – Feliks Dzierżyński. Nie sprawdziły się powiem marzenia Lenina o tym, że rewolucja komunistyczna ogarnie cały świat, ze Szwajcarią i USA włącznie. Ponadto musiał on dokonać nowej interpretacji marksizmu, przystosowując go do warunków rosyjskich. Rosja nie była przecież krajem industrialnym, lecz rolniczym, dlatego też Lenin zaadaptował idee Marksa jako marksizm-leninizm. Uważał on że krajem powinna rządzić elita zawodowych rewolucjonistów, która kierowałaby aparatem biurokratycznym, w którym tak dobrze czują się Żydzi. Na tle stosunku do chłopstwa wynikną wkrótce spory z Lwem Trockim, aby ostatecznie całą władzę w aparacie przejął Stalin.

Niebawem okaże się jak wielki błąd popełniły niemieckie służby specjalne finansując komunistyczną rewolucję. Wojnę przegrały mimo wycofania Rosji, a konsekwencje zainstalowania wyrosłego nieopodal reżimu komunistycznego będą katastrofalnie nie tylko dla Niemiec, ale dla całego świata. Jak widać nikt nie uczy się na historii Rosji, gdyż 20 lat później ten sam błąd popełnią USA wspierając ZSRR w wojnie z III Rzeszą. Krótkowzroczność polityki i brak patrzenie w przyszłość spowodują, że wschodni potwór znów obróci się przeciwko tym, którzy go wyhodowali. Najpierw jednak rozpocznie się zażarty bój o utrzymanie zdobyczy germańsko-żydowskiej rewolucji, zwanej dla niepoznaki rewolucją komunistyczną.

Cdn.